دوستت دارم

هی فلانی...

هی فلانی ...... میدانی.......؟
میگویند رسم زندگی چنین است .... ! ... می آیند ....
می مانند ..... عادتت میدهند ..... و میروند ..... و تو در خود می مانی ..... و تو تنها می مانی .... !
راستی نگفتی ! ...... رسم تو نیز چنین است....؟
مثل همه ی فلانی ها هستی...؟

پناه به ذکر الهى

در تأثیر این ذکر شریف یعنى «لا إلهَ إلا أنت سُبحانَک إنّى کنتُ مِنَ الظّالِمین» به سه جمله« فَأستَجَبنا لَه، و نجّیناهُ مِن الغّمِ، و کذلک نُنجى المُؤ منین» دقت به سزا اعمال گردد، به خصوص به جمله اخیر که مفاد آن عام است که وعده فرموده است شامل همه مؤمنین مى باشد، و با جمع محلى به الف و لام و فعل مضارع که دال بر تجدد زمان و حصول تدریجى آن براى ابد است تعبیر فرموده است، فتبصّر.

امام صادق علیه السلام مى فرماید: در شگفتم براى کسى که از چهار چیز بیم دارد، چگونه به چهار چیز پناه نمى برد؟
در شگفتم براى کسى که ترس بر او غلبه کرده ، چگونه به ذکر «حَسبُنا الله و نِعمَ الوَکیل» پناه نمى برد. زیرا به تحقیق شنیدم که خداوند عزوجل به دنبال ذکر یاد شده فرمود: پس (آن کسانى که به عزم جهاد خارج گشتند و تخویف شیاطین در آن ها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتى از جانب خداوند (عافیت) و چیزى زائد بر آن (سود در تجارت ) بازگشتند و هیچ گونه بدى به آنان نرسید.

و در شگفتم براى کسى که اندوهگین است، چگونه به ذکر « لا إلهَ إلا أنت سُبحانَک إنّى کنتُ مِنَ الظّالِمین » پناه نمى برد. زیرا به تحقیق شنیدم که خداوند عزوجل به دنبال ذکر فوق فرمود: پس ما (یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده ) از اندوه نجات دادیم و همین گونه مؤ منین را نجات مى بخشیم.

و در شگفتم براى کسى که مورد مکر و حیله واقع شده ، چگونه به ذکر «أُفَوِّضُ أمرى إلى الله إنَّ اللهَ بَصیرٌ بِالعِبادِ»پناه نمى برد. زیرا به تحقیق شنیدم که خداوند عزوجل به دنبال ذکر فوق فرمود: پس خداوند (موسى را در اثر ذکر یاد شده ) از شر و مکر فرعونیان مصون داشت .

و در شگفتم براى کسى که طالب دنیا و زیبایى هاى دنیاست ، چگونه به ذکر «ما شاءَاللهُ لا قُوَّۀ إلا بِاللهِ» پناه نمى برد. زیرا به تحقیق شنیدم که خداوند عزوجل بعد از ذکر یاد شده (از زبان مردى که فاقد نعمت هاى دنیوى بود، خطاب به مردى که از آن نعمت ها بهره مند بود) فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود مى دانى پس امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد...

آدمک آخر دنیاست بخنــــد

نکته

بسیار دان و کم گو باش نه کم دان و بسیار گوی که گفته اند: خاموشی دوم سلامت است و بسیار گفتن دوم بی خردی از آنکه بسیار گوی اگر چه خردمند باشد، مردمان عامه او را از جمله بی خردان شناسند و اگر چه بی خرد کسی باشد چون خاموش باشد مردمان خاموشی او از جمله عقل دانند. و هر چند پاک روشن و پارسا باشی خویشتن ستای مباش که گواهی تو بر تو کس نشنود و بکوش تا ستوده مردمان باشی نه ستوده خویش.

«عنصرالمعالی_قابوسنامه»

فرازي از دعاي عرفه امام حسين عليه السلام

خدايا تو هستي که بيگانگان را از قلوب اوليائت بيرون راندي تا آنکه جز تو کسي را دوست نداشته باشند و به غير تو پناه نبرند و به هنگام هجوم حوادث ترسناک تو مونس آنها هستي اگر شناخت و معرفت برايشان حاصل شده بر اثر هدايت تو مي باشد.

خدايا کسيکه تو را نيابد چه چيز را خواهد يافت؟و کسيکه تو را داشته باشد چه چيز را فاقد خواهد بود؟

چه زيانکار است کسيکه به جاي تو ديگري را برگزيند و چه بدبخت است کسيکه از تو به ديگري عدول کند.

چگونه انسان به غير تو امي داشته باشد در صورتيکه احسان تو هميشه شامل حال اوست و قطع نمي شود.

چگونه حاجت هايش را از تو بخواهد با اينکه احسان را تغيير نداده اي بار خدايا.